حجامت معمولا بین 5 تا 15 دقیقه طول می کشد.
مدت زمان حجامت باید بر اساس ارزیابی جامع مواد فنجان، روش حجامت خاص به کار گرفته شده و ساختار فیزیکی و تحمل درد فرد تعیین شود. هنگام استفاده از فنجان‌های سنتی-مانند لیوان‌های ساخته شده از شیشه یا سرامیک-برای حجامت ثابت، مدت زمان معمولاً به 5 تا 10 دقیقه محدود می‌شود. اگر از فنجان های خلاء استفاده شود-با توجه به قدرت مکش نسبتاً پایدار و قابل تنظیم آنها-مدت زمان ممکن است به طور مناسب به 10 تا 15 دقیقه افزایش یابد. برای افرادی که بدنشان قوی است یا برای نواحی با توده عضلانی قابل توجه (مانند پشت یا ران)، مدت حجامت ممکن است به سمت انتهای بالایی محدوده فوق متمایل شود. برعکس، برای افرادی که دارای ساختار ضعیف‌تر، پوست ظریف‌تر، افراد مسن{12}یا اولین دریافت‌کنندگان هستند، مدت زمان باید معمولاً به 5 تا 8 دقیقه{16}}کوتاه شود تا از تحریک بیش از حد جلوگیری شود. برای روش‌های حجامت پویا{18}}مانند حجامت فلش یا حجامت کشویی-در حالی که کل عمل ممکن است چند دقیقه طول بکشد، زمان واقعی ماندن فنجان در هر نقطه بسیار کوتاه است (معمولاً در ثانیه اندازه‌گیری می‌شود). هنگامی که پوست یک برافروختگی قابل مشاهده از خود نشان دهد، جلسه کلی کامل تلقی می شود. توجه به این نکته ضروری است که طولانی شدن مدت حجامت لزوما بهتر نیست. مدت زمان بیش از حد می تواند منجر به تاول های پوستی، کبودی شدید یا حتی شکستگی پوست شود و در نتیجه خطر عفونت را افزایش دهد. واکنش ایده‌آل پوست بعد از{22}حجامت شامل علائم مشخصی از فنجان است که به رنگ قرمز روشن یا قرمز تیره هستند، به طور مساوی توزیع می‌شوند و همراه با درد شدید یا تاول نیستند. توصیه می‌شود که حجامت توسط یک متخصص آموزش دیده انجام شود، زیرا آنها می‌توانند مدت زمان-زمان واقعی را بر اساس تغییرات در رنگ-فنجان و احساسات ذهنی بیمار تنظیم کنند.
پس از حجامت، بهتر است فوراً استراحت کنید و از استحمام بخصوص در آب سرد خودداری کنید. یک دوره انتظار 4 تا 6 ساعت توصیه می شود. ناحیه تحت درمان باید گرم نگه داشته شود و از قرار گرفتن در معرض مستقیم هوای سرد یا پیش نویس ها محافظت شود. نوشیدن مقدار متوسط آب گرم می تواند به فرآیندهای متابولیک کمک کند. اگر تاول‌های بزرگی در محل‌های حجامت ایجاد شود، آن ناحیه باید تمیز و عاری از خراشیدگی باشد. در صورت لزوم باید به دنبال مراقبت های پزشکی حرفه ای باشید. از نظر فعالیت بدنی، تمرینات کششی ملایم ممکن است در برنامه روزانه فرد گنجانده شود. با این حال، باید از قرار دادن نواحی تحت درمان در معرض کشش شدید یا بلند کردن اجسام برای مدت کوتاهی پس از جلسه اجتناب شود.
